Blog yazmak zor iş diyorlar,daha başlamadık oysa ki.Tamam konuşmak iyi geliyor insana fazla düşünmüyorsun,sadece biri dinlesin anlamasa da dinlesin hüznümü, bir şey demesine gerek yok diyorsun.Böyle gidiyor.. anlatıyorsun ''zaman'' diyorlar.Anlatıyorsun,''geçer'' diyorlar.Anlatıyorsun,anlamıyorlar.Dinleyenin en büyük sorunu sempati yapması artık kimse empati yapmak için uğraşmıyor.Bunun için onları suçlayamam.Herkesin bir sorunu,bir mücadelesi var hayatla beni anlamak zorunda değiller.Şimdi,yazmak zorundayım bu ağlama duvarına çünkü anlatamıyorum artık yaşadıklarımı,ben bile zor idrak ederken anlatamıyorum.
Peki neyi anlatıyordum konuştuğum insanlara,neydi bu anlaşılmayan durum ?
Anlatamıyorum işte nasıl anlatacaksın ki,yaşamayana ne kadar anlayabilir seni,ne kadar yardımcı olabilir,ve ne kadar ortak olabilir hüznüne daha önemlisi ne bunları ne kadar yapmasını bekleyebilirsin.
İşte bu yüzden anlatmanın yerine yazmanın zamanı geldi çünkü bende anlamamışım kendimi.
Şimdi her şeyi yazmak istiyorum başlangıcın başlangıcıyla başladım bakalım becerebilecek miyiz
